Koncepcja Tęczy Julity Wójcik

w Kolekcji Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski

Koncepcja Tęczy Julity Wójcik znajduje się w Kolekcji Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Posiadamy prawa autorskie do koncepcji aranżacji Tęczy na warszawskim placu Zbawiciela. Projekt został nieodpłatnie przekazany Ujazdowskiemu przez Instytut Adama Mickiewicza 27 sierpnia 2015 roku.

Tęcza to dzieło w procesie można z nim pracować na wiele sposobów.Ujazdowskim pogłębiamy debatę o nim i tworzymy jego społeczną biografię. Posiadając prawa do koncepcji, mamy możliwość odtworzenia dzieła na placu Zbawiciela w przyszłości.

Tęcza nie jest pomnikiem ani monumentem. To dzieło otwarte, podatne na rozmaite interpretacje publiczności. Dzięki temu działa jak papierek lakmusowy społecznych nastrojów i opowiada o współczesności. Na wystawie Późna polskość. Formy narodowej tożsamości po 1989 roku pokazaliśmy elementy instalacji udostępnione przez artystkę. Wtedy także przy udziale publiczności zaczęliśmy tworzyć Wspólne Archiwum Tęczy. To zbiór prywatnych zdjęć związanych z dziełem Julity Wójcik, który także znajduje się w Ujazdowskim.

Każde pojawienie się Tęczy jest instalacją czasową w kontekście określonej przestrzeni publicznej. Jej historia zaczęła się w 2010 roku w Wigrach. Wtedy we współpracy ze społecznością Domu Pracy Twórczej Julita Wójcik stworzyła łuk z kolorowymi kwiatami, który wsparł mury wigierskiego klasztoru kamedułów. Kuratorką tego projektu była Agnieszka Tarasiuk. Rok później, już pod patronatem Instytutu Adama Mickiewicza, powstała Tęcza, która stanęła w Brukseli przed Parlamentem Europejskim. W 2012 roku znalazła się na placu Zbawiciela w Warszawie. Opiekę nad nią sprawowało Miasto Stołeczne Warszawa. W 2015 roku rzeźbę rozebrano, a prawa autorskie do jej koncepcji zostały przekazane Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski.