System rejestracji dźwiękowej obiektów wielkoskalowych – Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski

Projekt Aleksandry Przybysz rozwija autorską metodologię sonifikacji hiperobiektów, czyli zjawisk opisywanych przez Timothy’ego Mortona jako fenomeny o tak ogromnej skali czasowej i przestrzennej, że pozostają niemożliwe do uchwycenia w całości przez ludzką percepcję.

Do hiperobiektów należą między innymi globalne ocieplenie i odpady radioaktywne. Wszystkie one funkcjonują w temporalności dalece wykraczającej poza horyzont ludzkiego życia. Są również odpowiedzialne za koniec świata, jaki znamy.

Hiperobiekty splatają odległą przeszłość z odległą przyszłością, sprawiają, że czas geologiczny przybiera formę osobliwej pętli. Przenikają także historię i geopolitykę, ujawniając się między innymi w procesach wydobycia minerałów i metali niezbędnych do funkcjonowania współczesnego świata.