O czym jest mowa, kiedy rozmawiamy o Krymie
-
O czym jest mowa, kiedy rozmawiamy o Krymie
- Wystawa zbiorowa
-
Doświadczenia spotkania z Krymem mogą być tak różne, że nieraz ma się wrażenie, jakby ludzie mówili o innych kontynentach. Dlaczego tak jest? O czym jest mowa, kiedy rozmawiamy o Krymie?
-
Może gdy myślisz o Krymie, przywołujesz skojarzenia z południowym kurortem? To perspektywa bliska imperialnej Rosji, dla której był to kierunek wakacyjnych wyjazdów. Jeżeli wydaje Ci się, że to północ, możesz mieć na myśli historię cywilizacji Czarnomorskiej dla której ten półwysep był punktem spotkania z zupełnie inną kulturą. Jeżeli kojarzy Ci się z ziemią przodków, pewnie pochodzisz z rodziny tatarskiej, z narodu, który przez kilkaset lat miał tam swój kraj. A jeżeli to dla Ciebie wschód, pewnie mieszkasz w Polsce albo innym europejskim państwie.
-
Wystawa zachęca do refleksji i rozmowy o naszych doświadczeniach. Pokazuje, na jak wiele sposobów możemy opowiedzieć o czymś, co jest dla nas ważne. O tym, jak tęsknota zamienia się w marzenie i idealizację, w smutne i trudne wspomnienie, w walkę o możliwość powrotu. Artyści prowadzą nas po wystawie od tradycyjnego obrazu, przez wirtualną rzeczywistość. Oglądając kolejne prace, widzimy, jak jedno miejsce może połączyć wiele istnień i stworzyć ogrom historii.
-
Krym to półwysep na Morzu Czarnym, który przez tysiące lat był punktem spotkania różnych cywilizacji. Jest ojczyzną Tatarów Krymskich, którzy mieli tam swoje państwo i dziś po raz kolejny doświadczają kolonialnej presji. To region przeniknięty walką, napięciem, miłością i nadzieją. Wystawa przedstawia refleksję współczesnych ukraińskich (w tym krymsko-tatarskich) artystów i artystek na temat uczuć towarzyszących stracie Krymu po rosyjskiej okupacji półwyspu w 2014 roku.
-
Wystawa O czym jest mowa, gdy mówimy o Krymie uwrażliwia widzów, pokazując im, jak miejsce może połączyć ze sobą ludzi. Czy my też jesteśmy połączeni z jakimś miejscem, o którym moglibyśmy mówić z tak wielu perspektyw? Czy potrafimy opowiadać o ważnych dla nas miejscach? Jak chcemy to robić? I czy mamy jakieś miejsca, do których nie możemy wrócić?
-
-
-
O cyklu
-
Twórcze oprowadzania, w trakcie których przede wszystkim rozmawiamy o sztuce i zadajemy jej – na różne sposoby – pytania. Osoba prowadząca wprowadza uczestników i uczestniczki w historię prezentowanych zjawisk i główne wątki ekspozycji. Wyjaśnia, z czego wynika obecny kształt sztuki współczesnej, jakie przemiany społeczne, polityczne i kulturowe miały na nią największy wpływ oraz jakie momenty przełomowe ukształtowały język artystyczny, którym twórcy posługują się dziś.
-
-
To forma spotkania ze sztuką, która rozwija uważność, umiejętność argumentowania i samodzielnego formułowania sądów. Zamiast gotowych odpowiedzi proponujemy wspólne myślenie i działanie wokół sztuki.
- Po wprowadzeniu zapraszamy uczestników do rozmowy. Wystawa nie jest zamkniętą opowieścią – nabiera znaczenia w kontakcie z odbiorcą. Widz nie jest biernym obserwatorem, ale współtwórcą sensów. Oprowadzanie staje się więc przestrzenią wymiany myśli, interpretacji i doświadczeń. Rozmawiamy o tym, jak odbieramy prace, co nas porusza, co budzi sprzeciw, jakie pytania się pojawiają.
- Przebieg każdego spotkania ustalany jest indywidualnie przed wizytą, tak aby odpowiadał poziomowi i zainteresowaniom grupy.
