Nenúfars
Warszawskie studio projektowo-badawcze, które prowadzą Małgorzata Kuciewicz i Simone De Iacobis. Tworzą projekty oparte na badaniach relacji pomiędzy architekturą i procesami przyrodniczymi. Architektura jest dla nich przepływem, a nie statyczną formą, zaś grawitacja, cyrkulacja wody, zjawiska atmosferyczne czy astronomiczne – jej budulcem. W architekturze łączącej intymną, ludzką skalę ze skalą planety widzą narzędzie, które pomaga dostroić się do rytmu otaczającego nas świata. CENTRALA prezentowała swoje projekty m.in. na Biennale Architektury w Wenecji (2018, 2023), London Design Biennale (2021), Triennale Architektury w Lizbonie (2022), Gwangju Biennale (2023). Od 2017 stale współpracuje z Charkowską Szkołą Architektury.
Art historian, curator, editor, graduate of the Art History Institute at the University of Warsaw and CuratorLab at Konstfack University of Arts, Crafts and Design in Stockholm, her work sits between architecture, design and visual arts. In her curatorial practice, she tries to take into account historically-conditioned and thought-provoking contexts. Most recently the focus of her interest was the sense of security in architecture (Lares and Penates exhibition created with Krzysztof Maniak, Katarzyna Przezwańska and Maciej Siuda for the Polish Pavilion, Venice Architecture Biennale, 2025), the use of textiles in interiors before the spread of electricity (the Clothed Home exhibition, created with Alicja Bielawska and Centrala for the London Design Biennale, 2021) and the role of water plants in modernist architecture (Centrala’s Nenúfars blancs art intervention at the Mies van der Rohe Pavilion in Barcelona, 2022). Before that, she coordinated an international research and exhibition project on Oskar and Zofia Hansen at the Museum of Modern Art in Warsaw and tended to the summer house in Szumin (2013–2017). She teaches at the School of Form, Faculty of Design, SWPS University in Warsaw.
