{Monolit}
Cykl Monolit eksploruje technologie i materiały – od układów scalonych po polimery plastiku – które mogą stać się trwałymi reliktami działalności ludzkiej. Zadajemy pytania o „głęboką materię” (deep matter) przyszłych epok: o to, co przetrwa jako geologiczno-technologiczna warstwa Ziemi oraz w jakie formy relikty naszej cywilizacji mogą się przekształcić. Monolit rozumiemy tu zarówno jako jednolity blok skalny, jak i spójną technologiczną architekturę – symbol nieznanego jądra przyszłego archiwum, nośnika informacji i materialnego zapisu działalności człowieka.
O formacie
Galeria staje się otwartym laboratorium, w którym proces twórczy jest równie istotny jak jego materialny rezultat. Interesuje nas widoczna, realna relacja między pracą artystyczną a działaniami naukowców oraz możliwość włączenia ich w praktyki bardziej zrównoważonej produkcji artystycznej, opartej na biologicznych i regenerujących się materiałach. Instalacja rozwija się na oczach publiczności, a sama przestrzeń zaczyna funkcjonować jako eksperymentalne środowisko.
Cykl Monolit poszukuje również formatów quasi-wystawowych, w których instytucja nie tyle prezentuje obiekty, ile performuje własną strukturę – sieć relacji, procesów i współprac. Myślimy o niej jak o organizmie współtworzonym przez przepływy wiedzy, materii i technologii. Taki sposób działania nawiązuje z kolei do współczesnych praktyk uczenia maszynowego, gdzie znaczenie powstaje z iteracji, relacji i ciągłej aktualizacji danych. Podobnie traktujemy przestrzeń wystawy: jako środowisko, które stale się zmienia, reaguje i zaprasza publiczność do doświadczenia nie gotowego dzieła, lecz trwającego procesu badawczego.
