15/02/2026
pokaz filmów
Total Refusal: Shorty
pokaz filmów
-
Total Refusal to kolektyw artystów, badaczy i filmowców, którzy przetwarzają zasoby popularnych gier wideo, tworząc polityczne narracje w formie filmów, interwencji, performansów i wykładów.
Członkowie kolektywu będą obecni podczas pokazu shortów, co stworzy okazję do osobistego spotkania i rozmowy o ich unikalnym podejściu do mediów cyfrowych.
- Harmonogram pokazów:
-
- World at Stake (2025), reż. Susanna Flock & Adrian Jonas Haim & Jona Kleinlein, 18’
- Kinderfilm (2023), reż. Adrian Jonas Haim & Robin Klengel & Michael Stumpf, 11’
- Hardly working (2022), reż. Susanna Flock & Robin Klengel & Leonhard Müllner & Michael Stumpf, 21’
- How to disappear (2020), reż.: Robin Klengel & Leonhard Müllner & Michael Stumpf, 21’
- Czas trwania: 71’
- Trzecia część przeglądu poświęcona jest twórczości kolektywu Total Refusal, który konsekwentnie wykorzystuje machinimę jako narzędzie krytyki politycznej ekonomii gier i ich ideologicznych fundamentów. Punkt ciężkości ich praktyki przesunięty zostaje z bohatera na tło, z misji na bezczynność, z działania na trwanie. Centralną figurą staje się NPC: postać zaprogramowana do wiecznego funkcjonowania w pętli bezcelowej aktywności.
-
- W How to Disappear Total Refusal tworzy antywojenny eksperyment: w przestrzeni gry wojennej poszukuje możliwości pokoju i celebruje dezercję, zarówno cyfrową, jak i realną. Kinderfilm przenosi widza na ulice San Andreas – codzienne, zatłoczone, a jednocześnie dziwnie puste. Poszukiwania głównego bohatera odsłaniają piękny i zarazem koszmarny świat zaszyty w normalności. Hardly Working to opowieść o NPCs jako cyfrowych „Sisyphus machines” – postaciach zapętlonych w codziennych działaniach, które czasem w sposób nieprzewidziany występują przeciwko algorytmowi. W World at Stake drużyna piłkarska gra przeciwko samej sobie, golfista nie może rozpocząć gry, a pilot rajdowy prowadzi kierowcę w podróż donikąd. W tej paradoksalnej logice świat faktycznie staje się zagrożony. Wszystkie te filmy eksplorują codzienność i absurd wirtualnych światów. Kierując uwagę w stronę postaci marginalizowanych nie tylko odsłaniają logikę produktywności gier wysokobudżetowych, lecz także nakłaniają do refleksji nad aktywnością pozbawioną celu.
- Praktyka Total Refusal realizuje założenia critical play w najbardziej radykalnej formie: nie poprzez spektakularny bunt, lecz przez odmowę uczestnictwa w logice gry. Zatrzymanie, zawahanie, zboczenie z trasy czy skupienie uwagi na tym, co drugoplanowe i pozornie nieistotne, ujawniają reguły systemu skuteczniej niż jakikolwiek heroiczny gest. Gra zostaje tu przekształcona w laboratorium myślenia krytycznego, a machinima – w zapis decyzji o niedziałaniu.
-
- W tym sensie twórczość kolektywu działa również jako antidotum na dominujący dziś main character syndrome– obecny zarówno w kulturze cyfrowej, jak i w coraz bardziej zindywidualizowanym kinie aktorskim. Zamiast narracji wyjątkowości, sukcesu i kontroli, Total Refusal proponuje perspektywę peryferyjną, zbiorową i wolną od dążenia do celu. Skupienie na NPCs przesuwa punkt ciężkości opowieści z fantazji o sprawczości ku refleksji nad współzależnością, strukturami władzy i codziennym trwaniem w systemach, które nie zostały zaprojektowane z myślą o emancypacji – ale mogą zostać tymczasowo przechwycone, spowolnione lub rozbrojone.
