Druga interwencja Trzy przestrzenie pod ziemią
- Druga interwencja Erika Smitha w ramach projektu Trzy przestrzenie pod ziemią ma miejsce wewnątrz Zamku, w łatwym do przeoczenia korytarzu na poziomie piwnic. Ukryta wśród XVII-wiecznych fundamentów, miejscami naznaczona kamiennymi wypuklinami – przestrzeń ta prawdopodobnie zawsze znajdowała się pomiędzy ważniejszymi pomieszczeniami. Jeszcze niedawno prowadziła, chociażby do przestrzeni galeryjnych. Dziś jest niedostępna dla publiczności i używana wyłącznie przez personel techniczny i sprzątający. Jednak spośród trzech przestrzeni w projekcie wystawienniczym Smitha tylko ona znajduje się dosłownie pod ziemią.
-
-
W korytarzu technicznym artysta prezentuje rozmaite obiekty niemal dosłownie wyjęte z przeszłości instytucji, a także z jej teraźniejszości. Pozostałości ekspozycji z poprzednich wystaw i urządzenia czyszczące sąsiadują tutaj z rdzeniami wiertniczymi ukazującymi nagromadzone warstwy historii budynku w jej najbardziej materialnej formie. Cylindryczne formy zostały wywiercone z najstarszych murów Zamku, a także kilku kubików wypełnionych wystawienniczym gruzem. Logika odwiertów pobrzmiewa także w instalacji dźwiękowej. Zbudowana jest ona z dwóch nakładających się na siebie, ale odrębnych pejzażów dźwiękowych. Pierwsza to subtelne migotanie źródeł światła przełożone na dźwięk. W jego słyszalnych dziurach, wyrwach czy szczelinach dochodzi do głosu drugi, zastany pejzaż dźwiękowy. Jednocześnie odsyła poza korytarz techniczny – do elektromagnetycznej instalacji w cysternie, a także archeologicznej interwencji, która będzie ostatnią częścią projektu Smitha w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski.
-
- Erik Smith
- Artysta z wykształceniem w zakresie literatury porównawczej i sztuk wizualnych, obecnie mieszkający i pracujący w Berlinie. Jego projekty site-specific oraz inne prace były prezentowane m.in. w ALL, Palermo (2024); University of Porto, Academy of Fine Arts, Porto (2023); Galerie Stadtpark, Krems (2021); de Appel Center for Contemporary Art, Amsterdam (2016); Skulpturenpark Berlin_Zentrum, Berlin (2012); SculptureCenter, NYC (2008). Jego pierwsza monografia, Substrata, została współwydana w 2024 roku przez permanent Verlag, Berlin, U. Porto–i2ADS, Porto oraz Counterpath, Denver/New York, przy wsparciu Stiftung Kunstfonds Bonn.
