Liza Madi (Palestyna)
Liza Madi jest palestyńską artystką wizualną mieszkającą obecnie w Polsce. Jej praktyka artystyczna wyrasta z osobistego doświadczenia, rozumianego jako źródło wiedzy wizualnej i konceptualnej, kształtowanej przez życie w kruchych i tymczasowych warunkach — pomiędzy tym, co minione, a tym, co wciąż pozostaje niedokończone. Jej prace podejmują tematykę przestrzeni liminalnych, tożsamości, pamięci, straty oraz życia w warunkach przymusowej migracji — nie jako abstrakcyjnych pojęć, lecz jako ucieleśnione doświadczenia formujące się na styku ciała, miejsca i czasu.
Madi traktuje sztukę jako nieustanny proces badań i eksperymentowania, a nie jako zamknięty czy ostateczny rezultat. Jej głównym medium pozostaje malarstwo akrylowe na płótnie, jednak artystka sięga również po instalację, interwencje przestrzenne, wideo oraz tekst. Wybór medium każdorazowo wynika z charakteru danego doświadczenia oraz z tego, czego ono wymaga pod względem materialnej obecności lub nieobecności, ciężaru bądź kruchości.
Pamięć odgrywa centralną rolę w jej twórczości, w szczególności pamięć związana z miejscem — takim jak dom, okno, granice czy detale codziennego życia. Osobiste archiwa i fragmenty rzeczywistości artystka poddaje przekształceniom, włączając je w język wizualny swoich prac. Unikając języka bezpośredniej dokumentacji, Madi tworzy przestrzenie umożliwiające refleksję oraz doświadczenie pęknięć, oczekiwań i niejednoznaczności.
Jej praktyka pozostaje pod silnym wpływem kontekstów politycznych i społecznych, w których funkcjonuje, a także trwającego stanu wyjątkowego, który doprowadził do przekształcenia takich pojęć jak „bezpieczeństwo” i „przynależność”. W tym ujęciu sztuka staje się formą cichego oporu oraz próbą naprawy relacji pomiędzy jednostką a światem — nie poprzez hasła czy dosłowne narracje, lecz poprzez gesty, ślady oraz to, co pozostawia po sobie nieobecność.
Artystka brała udział w licznych wystawach zbiorowych w Palestynie, Europie i Stanach Zjednoczonych, w tym w kilku pawilonach Biennale Gazy (2024–2025), a także w wystawach w Kairze i Londynie oraz w projekcie organizowanym przez Goethe-Institut. Poprzez swoją praktykę Madi nieustannie bada, w jaki sposób sztuka może funkcjonować jako tymczasowa przestrzeń słuchania, uznania i transformacji.
