Katalog wystawy Moniki Wiechowskiej prezentowanej w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w 2004 roku.
Fotografie na tej wystawie wyróżnia spojrzenie nacechowane subiektywnością.
Nie ma bardziej „wzrokowej” sztuki niż fotografia. Świat widziany tutaj jest jako rodzaj zasłony, zyskuje intensywność ornamentu, gdzie każdy element rzeczywisty staje się składnikiem nowej, artystycznej kompozycji, tracąc swoją życiową celowość i użyteczność.
Seria z martwymi zwierzętami uwydatnia zamysł wystawy i – jak sądzę – w ogóle twórczości Moniki Wiechowskiej. To nie jest tak naprawdę światło, antyteza wnętrze – zewnętrze ani widzialność, nie-widzialność, obecność albo jej brak czy wreszcie malowniczość czy dziwność. Owszem, to wszystko istnieje i daje się rozpoznać. Najważniejsze jednak pozostaje zmysłowe piękno zagłady.