Nenúfars
Warszawskie studio projektowo-badawcze, które prowadzą Małgorzata Kuciewicz i Simone De Iacobis. Tworzą projekty oparte na badaniach relacji pomiędzy architekturą i procesami przyrodniczymi. Architektura jest dla nich przepływem, a nie statyczną formą, zaś grawitacja, cyrkulacja wody, zjawiska atmosferyczne czy astronomiczne – jej budulcem. W architekturze łączącej intymną, ludzką skalę ze skalą planety widzą narzędzie, które pomaga dostroić się do rytmu otaczającego nas świata. CENTRALA prezentowała swoje projekty m.in. na Biennale Architektury w Wenecji (2018, 2023), London Design Biennale (2021), Triennale Architektury w Lizbonie (2022), Gwangju Biennale (2023). Od 2017 stale współpracuje z Charkowską Szkołą Architektury.
Historyczka sztuki, kuratorka, redaktorka. Pracuje na pograniczu architektury, dizajnu i sztuk wizualnych. Wykorzystuje swój warsztat badawczy, by w przeszłości szukać inspiracji i twórczej odpowiedzi na wyzwania współczesności. Ostatnio zajmowały ją takie tematy jak poczucie bezpieczeństwa w architekturze (wystawa „Lary i penaty” w Pawilonie Polskim na Biennale Architektury w Wenecji, przygotowana wspólnie z Krzysztofem Maniakiem, Katarzyną Przezwańską i Maciejem Siudą, 2025), wykorzystanie tkanin we wnętrzach przez upowszechnieniem się elektryczności (podróżująca wystawa „Dom Odziany” przygotowana z Alicją Bielawską i grupą projektową Centrala na London Design Biennale, 2021) czy rola roślin wodnych w architekturze modernistycznej (interwencja artystyczna Centrali „Nenúfars blancs" w Pawilonie Miesa van der Rohe w Barcelonie, 2022). Wcześniej koordynowała międzynarodowy projekt badawczy i wystawienniczy dotyczący Oskara i Zofii Hansenów w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i opiekowała się ich domem letnim w Szuminie (2013–17).
