11/03—15/04/2026
interwencja dźwiękowa
Trzy przestrzenie pod ziemią
Trzecia interwencja
-
Trzeciej i ostatniej interwencji Erika Smitha w ramach projektu Trzy przestrzenie pod ziemią trudno nie zauważyć. Zmierzając w stronę głównego wejścia, zobaczymy ją po prawej stronie ścieżki, tuż przed parkingiem, na terenie parku, ogrodzoną barierkami. Znajduje się tam wieńczące projekt wykopalisko. Powstało w miejscu, w którym – według wiedzy artysty – pod ziemią wciąż znajduje się druga cysterna.
-
-
11/03/2026
-
16:00–19:00 — otwarcie
-
17:00–18:00 — oprowadzanie po wszystkich interwencjach
-
z Erikiem Smithem w języku angielskim
-
-
- Logicznie rzecz biorąc, trzecia interwencja wydaje się pierwszą. Koncepcyjnie ugruntowuje pozostałe dwie: w najwyraźniejszy sposób odnosi się do tego, co artysta znajduje, w tym przypadku pod ziemią; wykorzystuje metodę kopania, która nic nie dodaje ani nic nie odejmuje materiałom, z którymi pracuje artysta; tworzy dzieło sztuki, które samo w sobie jest po prostu dziurą – rozszczelnieniem, perforacją, pustką. Trzecia interwencja ujawnia to, co znajduje się pod ziemią, a zarazem blokuje do tego dostęp – i ta podwójność obecna była już w dwóch poprzednich pracach z tego cyklu. Widziane razem, wszystkie trzy dają wgląd w kontinuum zarówno namacalnych, jak i spekulatywnych perspektyw na to, co robimy z podziemiami.
- Wreszcie: to właśnie tutaj pojęcie znalezionego dźwięku wyłania się w najbardziej nieskażonej formie – dźwięku, który znajdujemy wokół siebie, oraz tego, co znajdujemy w nim samym. Stojąc przed wykopaliskiem, wpatrując się w odkrywkę i zastanawiając się nad jej związkiem z dźwiękiem, pozostajemy z pytaniem o to, czy jakikolwiek aspekt otaczającego nas krajobrazu dźwiękowego, słyszalny dla ludzkiego ucha lub nie, można uznać za sztucznie do niego dodany.
- Trzecia interwencja przygotowana została we współpracy z archeologiem, Januszem Jędrzejewskim.
-
Erik Smith
- artysta z wykształceniem w zakresie literatury porównawczej i sztuk wizualnych, obecnie mieszkający i pracujący w Berlinie. Jego projekty site-specific oraz inne prace były prezentowane m.in. w ALL, Palermo (2024); University of Porto, Academy of Fine Arts, Porto (2023); Galerie Stadtpark, Krems (2021); de Appel Center for Contemporary Art, Amsterdam (2016); Skulpturenpark Berlin_Zentrum, Berlin (2012); SculptureCenter, NYC (2008). Jego pierwsza monografia, Substrata, została współwydana w 2024 roku przez permanent Verlag, Berlin, U. Porto–i2ADS, Porto oraz Counterpath, Denver/New York, przy wsparciu Stiftung Kunstfonds Bonn.
Dziś w U–jazdowskim
