Ten kot został namalowany w czasie wojny
-
Ten kot został namalowany w czasie wojny
- Wystawa zbiorowa
-
Czy wojna zmienia sztukę? Czy sztuka dostarcza języka do mówienia o wojnie? Jak to, że obrazy wojny mieszają się z popkulturą i treściami generowanymi przez AI, wpływa na naszą wrażliwość?
- Siła sztuki nie polega na dawaniu odpowiedzi, lecz na podważaniu tego, co oczywiste, na dotknięciu widza, poruszeniu w nim strun emocji tak, by drganie wyszło na wierzch i zderzyło się z rzeczywistością. Sztuka współczesna opowiada historię, która powstaje na naszych oczach. Porusza tematy, z którymi codziennie się stykamy i w które wraz z upływem czasu się zagłębiamy. Oferuje nam świeże spojrzenie na coś, co wydaje się już znane, opowiedziane przez mnogość codziennych informacji i wiadomości. Pokazuje nam świat z innej perspektywy i zmusza nas do zadania sobie ponownie podstawowych pytań, które porządkują nasze spojrzenie na rzeczywistość i nadają formę naszym poglądom. Artyści i artystki wytrącają nas z utartych schematów i ujawniają napięcia obecne w rzeczywistości — szczególnie w czasie wojny, która zmienia zarówno życie, jak i sposób tworzenia oraz odbierania sztuki.
- Podczas oprowadzania przyjrzymy się pracom powstałym wobec konfliktu — wykraczającym poza tradycyjne formy i stawiającym pytania o rolę sztuki w kryzysie.
- Wspólnie odkryjemy, że sztuka może nam pomóc zobaczyć świat inaczej, niż podpowiadają dominujące narracje.
-
O cyklu
-
Twórcze oprowadzania, w trakcie których przede wszystkim rozmawiamy o sztuce i zadajemy jej – na różne sposoby – pytania. Osoba prowadząca wprowadza uczestników i uczestniczki w historię prezentowanych zjawisk i główne wątki ekspozycji. Wyjaśnia, z czego wynika obecny kształt sztuki współczesnej, jakie przemiany społeczne, polityczne i kulturowe miały na nią największy wpływ oraz jakie momenty przełomowe ukształtowały język artystyczny, którym twórcy posługują się dziś.
-
-
To forma spotkania ze sztuką, która rozwija uważność, umiejętność argumentowania i samodzielnego formułowania sądów. Zamiast gotowych odpowiedzi proponujemy wspólne myślenie i działanie wokół sztuki.
- Po wprowadzeniu zapraszamy uczestników do rozmowy. Wystawa nie jest zamkniętą opowieścią – nabiera znaczenia w kontakcie z odbiorcą. Widz nie jest biernym obserwatorem, ale współtwórcą sensów. Oprowadzanie staje się więc przestrzenią wymiany myśli, interpretacji i doświadczeń. Rozmawiamy o tym, jak odbieramy prace, co nas porusza, co budzi sprzeciw, jakie pytania się pojawiają.
- Przebieg każdego spotkania ustalany jest indywidualnie przed wizytą, tak aby odpowiadał poziomowi i zainteresowaniom grupy.