05/0731/10/2019
projekt

Ogród Miejski Jazdów

Dbaj o wodę i kąp się z przyjaciółmi

Miejskie mokradła bagna, jeziora, rzeki; fontan­ny i oczka wodne, struktura podziemnych cieków rur kanalizacyjnych, wód gruntowych tworzą pole tematyczne tegorocznego Ogrodu Miejskie­go Jazdów. Wodna geografia i geologia miasta stanowią nieustanną inspirację dla architektury i sztuki, ale też dla praktyk wspólnotowych (ty­tułowe hasło kąp się z przyjaciółmi). Woda to bardzo pojemna metafora społeczna płyn, który łączy, kształtuje i pobudza miejską tkankę. Mimo to metaboliczny związek między ciałem człowieka i miastem w dużej mierze pozostaje niewidoczny mówi urbanista Matthew Gandy* Jego istnienie uświadamiamy sobie dopiero w sytuacjach kryzy­sowych, gdy dochodzi do jakiejś awarii, zakłócenia systemu albo skażenia. Mieszkańcy wielkich miast fizycznie i mentalnie oddzieleni są od źródeł wody, doświadczając jej obiegu najczęściej w zaciszu do­mowej łazienki.

A wystarczy spojrzeć na geologiczny krajobraz Jazdowa, by sobie uzmysłowić, że jest to dzie­ło wodnych żywiołów: najpierw osuwającego się lądolodu skandynawskiego, a potem dzia­łań erozyjnych Prawisły. Z powodu obecności nieprzepuszczalnych warstw iłów plioceńskich gromadzą się tu wody gruntowe, co sprzyja po­wstawaniu u podnóża skarpy licznych wysięków wodnych i źródeł. Niegdyś występowały one w tym miejscu obficie, służąc jako wodopoje i zdroje publiczne. Hydrologiczne walory okolicy podkreśliły XVII-wieczne założenia urbanistycz­ne i architektoniczne. Powstał Kanał Piaseczyń­ski oraz wodne akweny Łazienek Królewskich.

CENTRALA w swoich projektach wychodzi od struk­tury geologiczno-przyrodniczej, postrzegając archi­tekturę jako funkcjonalne uzupełnienie krajobrazu czy wręcz amplifikację natury, przy czym komfort użytkownika nie gra tu pierwszoplanowej roli.

Najnowsza realizacja Małgorzaty Kuciewicz i Si­mone‘a De Iacobis Klaser mokradeł jest wizją Warszawy dbającej o tereny wilgotne, rozpoczy­nającą się od przywrócenia słownika bagiennych pojęć. Autorzy chcą wskazać widzom inną per­spektywę, być może złagodzić upiorną aurę sko­jarzeń z obranymi tematami, a przede wszystkim wskazać na walory istnienia miejskich mokradeł.

Z kolei duet Hélène Soulier architektka krajo­brazu, twórczyni ogrodów konceptualnych oraz Ewa Rudnicka rozwijająca ideę Architektury Czynnej proponują prototyp dla zagospoda­rowania parku wokół Zamku Ujazdowskiego z użyciem wodnych sadzawek. Landartowa kom­pozycja zatytułowana Dystopia to przyjemna i po­etycka przestrzeń relaksu, ale też niepokojąca wi­zja planety, która umiera, zasypywana plastikiem.

Mówiąc o kondycji wody, zaburzeniach jej cyr­kulacji, topniejących lodowcach, wysychających jeziorach i rzekach, a jednocześnie zbierających się falach powodziowych trudno wypierać świa­domość Końca. Przywołując komunał woda to życie wyznacza jego początek na Ziemi, ale patrząc na coraz bardziej zanieczyszczone morza i oceany niestety też jego schyłek. Dlatego za sprawą wspomnianych prac artystyczno-architek­tonicznych, a także przy okazji wypraw, spacerów i warsztatów chcemy mówić o tym, jak istotna jest dbałość o wodę.

Jest to ostatnia edycja projektu Ogród Miejski Jazdów, podczas którego wspólnie z artystami, architektami, botanikami, sportowcami, akty­wistami i naszymi instytucjonalnymi sąsiadami ćwiczyliśmy różne sposoby na ożywienie terenu wokół Zamku Ujazdowskiego. W kolejnych la­tach będziemy nadal pracować z plastycznym potencjałem tego terenu, ale już w innym forma­cie. Podsumowaniem dotychczasowych odsłon będzie książka, która ukaże się w 2020 roku.

 

  • * Zob. Płynne konstelacje. Rozmawiają: Matthew Gandy, Anna Ptak, CENTRALA, [w:] Amplifikacja
  •  
  • Tekst
    • Anna Czaban
  • Inaguracja projektu: 05/07/2019, 18:00
  • DJ set: Filip Lech
  • Projekt Dystopia można oglądać cały czas do końca trwania projektu.
  • Klaser mokradeł w Cysternie można oglądać w godzinach otwarcia galerii.
05/0731/10/2019
Wydarzenie powiązane z:
{Ogród Miejski Jazdów} a
Ogród Miejski Jazdów
Partnerzy
Wsparcie
Partnerzy medialni