projekt

Radykalne pedagogiki

Radykalne pedagogiki to długoterminowy projekt badawczo-praktyczny oparty na wymianie wiedzy oraz rezydencjach artystycznych i badawczych w Polsce, Europie i Ameryce Łacińskiej.

Wynika on z potrzeby przemyślenia na nowo misji instytucji sztuki z przekonaniem, że transdyscyplinarne sojusze artystów, artystek, kuratorek, kuratorów, edukatorów, edukatorek, badaczy, badaczek, aktywistów i aktywistek i nasza zaangażowana, twórcza współpraca zarówno w ramach instytucji artystycznych, jak i poza nimi może stać się skutecznym narzędziem do walki z systemową przemocą.

Pojęcie radykalnej pedagogiki wywodzi się z teorii brazylijskiego filozofa i pedagoga Paula Freire, autora Pedagogii uciśnionych. Jego działalność to przykład radykalnej pedagogiki emancypacyjnej, niosącej jednoznaczny przekaz, że wyzwolenie jest możliwe, a jego niezbędnym narzędziem jest edukacja. Wiele modeli pedagogiki zrodziło się z potrzeby walki z faszyzmem oraz z nadziei na możliwość emancypacji. Zarówno w krajach globalnego Południa, jak i na Północy myśliciele, nauczyciele, artyści i aktywiści różnych płci widzieli i widzą w praktykach edukacyjnych przestrzeń dla zaangażowania politycznego oraz szansę na społeczne i duchowe wyzwolenie.

Cykl wydarzeń o różnej skali w tym międzynarodowe seminarium ReDirecting: East w 2020 roku realizowanych przez Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski oraz Międzynarodową Sieć Pedagogik Empatycznych [Red Internacional de Pedagogías Empáticas] ma umożliwić nawiązanie dialogu między badaczkami i praktyczkami  z różnych krajów oraz zbudowanie wspólnych ram konceptualnych i form współpracy, które mogą posłużyć przemyśleniu na nowo celów i zastosowań współczesnej radykalnej pedagogiki

Sieć Pedagogik Empatycznych [Red Internacional de Pedagogías Empáticas] współtworzą instytucje kulturalne różnej skali oraz niezależne praktyczki i praktycy, pochodzący między innymi z Meksyku, Kostaryki, Kolumbii, Chile, Brazylii, Hiszpanii, Norwegii i Polski. Dzielą wspólną potrzebę działania na rzecz zmian społecznych i są zaangażowani w badanie hybrydyzacji i praktyk granicznych między dziedzinami artystycznymi i edukacyjnymi. Członkowie i członkinie Sieci organizują międzynarodowe i lokalne spotkania, tworzą grupy badawcze i laboratoria w celu opracowania strategii społecznościowych, narzędzi analitycznych, metod i praktyk samokrytyki, które wdrażają w swojej pracy i programach publicznych.

Projekt realizowany we współpracy z Międzynarodową Siecią Pedagogik Empatycznych [Red Internacional de Pedagogías Empáticas].

Pierwsze spotkanie w ramach cyklu organizowane jest we współpracy z TEOR/éTica.

 

  • Kuratorka
    • Marianna Dobkowska
Wsparcie językowe