rezydencje artystyczne

Codzienne formy oporu

  • Rezydencje artystyczne w Ramallah w Palestynie

  • w ramach projektu Codzienne formy oporu

    • Karolina Grzywnowicz (Polska)

    • majczerwiec 2019
      • Karolina Grzywnowicz jest interdyscyplinarną artystką wizualną. Jej ostatnie prace ukazywały rośliny w  kontekstach społecznym i politycznym, często nasyconych przemocą. Praktyka artystki bazuje na badaniach z wykorzystaniem materiałów archiwalnych, wywiadów, relacji ustnych oraz zapisów bibliograficznych. Grzywnowicz poszukuje paralelizmów między wydarzeniami historycznymi a współczesnym dyskursem polityczno-społecznym, napędzanym palącymi kwestiami wypędzeń, migracji i przesiedleń.
      • Karolina Grzywnowicz jest absolwentką komparatystyki literackiej na Uniwersytecie Jagiellońskim (20032008). Otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz grant Europejskiej Fundacji Kultury. Jej prace wystawiano m. in. w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki (Warszawa), Onomatopee Projects (Eindhoven, Holandia), Office for Cultural Translations (Lipsk, Niemcy), Centrum Sztuki WRO (Wrocław) oraz galerii BWA (Katowice). Artystka mieszka i pracuje w Berlinie.
  •  
    • Wim Catrysse (Belgia)
    • kwiecieńczerwiec 2019
      • Wim Catrysse to belgijski artysta i filmowiec. Jest autorem prac wykorzystujących różne media, jednak pod koniec lat 90. postanowił skupić się na filmie; tworzy wielokanałowe instalacje wideo oraz prace jednoekranowe. Od niedawna podejmuje działania w kontekście teatralnym. Filmy Catryssea przeważnie nie realizują odgórnych założeń, stanowią efekt bezpośredniej i intuicyjnej interakcji twórcy z mieszkańcami danego miejsca oraz z jego aspektami geograficznym i społeczno-kulturowym. W swoich ostatnich filmach Wim Catrysse skupia się na miejscach silnie eksploatowanych przemysłowo, stanowiących źródło sporu terenach, gdzie lekkomyślna ludzka działalność ingeruje w przyrodę. Zamysłem Catryssea jest odegrać rolę katalizatora prac nad artystyczną mapą myśli, opisującą złożone relacje w zglobalizowanym świecie.
      • Prace Wima Catryssea prezentowane były na wystawach indywidualnych i w ramach pokazów w Beursschouwburg, Bruksela, 2018 (Outpost); De Garage Mechelen, 2014 (Restricted Area); Galerie Vidal Cuglietta, Bruksela, 2011 (Outward-bound); LLS387, Antwerpia, 2009 (Dusking); Kunstlerhaus Bethanien, Berlin, 2006 (Caught in the Act); SMAK, Gandawa, 2004 (Lifted); ARGOS, Bruksela, 2001 (Witness. Listen and sign as having seen). Prace prezentowano także na wystawach zbiorowych, w ramach pokazów i na festiwalach filmowych (pozycje wybrane): Museo dArte Contemporanea (Rzym, 2018); deSingel (Antwerpia, 2018); Rencontres International (HKW, Berlin, 2018); MFF w Rotterdamie (2018); The Living Room XL (AIR, Antwerpia, 2017); Ruhrtriennale (Essen, 2016); The Corner Show (Extra City Kunsthal, Antwerpia, 2015); Screening Room: Bruksela, Temporary Gallery (Kolonia, 2012); Fantasy, (M HKA, 2008).
  •  
    • Timo Tuhkanen (Finlandia) 
    • kwiecieńczerwiec 2019
      • Timo Tuhkanen jest artystą, kompozytorem, poetą, aktywistą oraz dyrektorem galerii Myymälä2 w Helsinkach. Jego prace to utwory na pograniczu sztuki współczesnej i muzyki, czerpiące z badań akademickich, struktur konceptualnych i opowieści. Aktualnie Tuhkanen projektuje i opracowuje akcje bezpośrednie i interwencje polityczne to praktyka artystyczna poprzez formy inteligencji kolektywnej. Przedmioty zainteresowania artysty często adaptują się w ramach zaanektowanych środowisk pejzażu miejskiego lub w przestrzeniach hydro-społecznych. Podczas swojego pobytu twórczego w Ramallah Timo poświęci się badaniu piosenek śpiewanych na co dzień przez Palestyńczyków podczas przekraczania linii demarkacyjnej, umocnionej tzw. murem separacji. Postrzegając mur jako rozwinięcie podziału na poziomie zarówno fizycznym, jak i psychicznym, zadaje pytania o to, w jaki sposób naturalna forma wyrażania oporu przybiera namacalną formę instrumentów muzycznych. Instrumentów wymyślonych i wykonanych z myślą o interwencji w przestrzeni infrastruktury publicznej, ale także w przestrzeniach wewnętrznych i prywatnych.
      • Timo Tuhkanen studiował w jerozolimskiej Szkole Muzyki Orientalnej w sekcji tabli i indyjskiej muzyki klasycznej. Uzyskał tytuły licencjata (instrumenty dęte) oraz magistra muzyki na Uniwersytecie West London im. I. Brunela. Obecnie jest doktorantem wydziału muzycznego uniwersytetu w Leeds. Otrzymywał granty zarówno na badania naukowe, jak i na praktykę artystyczną. Jego prace prezentowano m.in. na takich festiwalach i imprezach międzynarodowych jak Manifesta 12 (Palermo, 2018), Biennale w Casablance (2016); Festiwal Języka Elektronicznego FILE (São Paolo, 2014) czy Festiwal Muzyki Współczesnej Forum Wellis w Leuk (Szwajcaria, 2014). 
  •  
  • Rezydencja Mirny Bamieh (Palestyna)
  • w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie
  • sierpieńpaździernik 2019
    • Mirna Bamieh to artystka i performerka z palestyńskiej Jerozolimy. Jej praca stanowi próbę zrozumienia i kontemplacji podlegającej ciągłym przemianom polityki przy jednoczesnym   podważeniu pojęć takich jak terytorium czy geografia o charakterze przejściowym. Praktyka artystki skupia się na scenariuszach wykorzystujących język absurdu i ironii jako narzędzia tworzenia komentarza politycznego.
    • Mirna Bamieh ma dyplom kucharski. W swojej praktyce artystycznej wykorzystuje narrację i gotowanie. Przy ich użyciu opracowuje projekty zaangażowane społecznie. Stara się tworzyć prace, w ramach których potrawy, jedzenie i dzielenie się przekładają się na innowacyjny i ożywczy sposób doświadczania przez odbiorców samych siebie oraz otoczenia.
    • Podczas pobytu twórczego w Polsce Mirna Bamieh będzie pracować nad dalszym rozwojem kulinarnych instalacji artystycznych i performansów związanych z jedzeniem; wykorzysta w tym kontekście zagadnienia fermentacji i konserwowania oraz dwie odmienne perspektywy: osobistą/intymną (pozaczasową) i historyczno-wydarzeniową (umocowaną w czasie).
    • Mirna Bamieh uczestniczyła w wystawach i festiwalach m. in. w Muzeum Sztuk Pięknych w Gifu (Japonia, listopad 2017), Wonder Site w Tokio (czerwiec 2016), Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie (styczeń 2017) oraz Qalandiya International w Palestynie (edycje 2012, 2014, 2016).
    • Artystka jest beneficjentką kilku grantów oraz laureatką nagród, w tym: Visible Award 2017 (grono nominowanych), grantu artystycznego Instytutu Goethego na rok 2016, ArteEast Fellowship 2015  oraz grantów produkcyjnych Fundacji im. A.M Qattana na lata 2013 i 2014.
  •  
  • Rezydencja Mohammada Saleha (Palestyna)
  • w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie
  • sierpień 2019
    • Mohammad Saleh jest praktykiem permakultury, projektantem i edukatorem. Działa w obszarze agroekologii od ponad dekady. Współtworzył wiele projektów ekologicznych, w tym przeprowadzony na zlecenie Miasta Ramallah Yaleekom, powstały z myślą o festiwalu Qalandiya International 2016. W ramach tego projektu opracował pięć modeli samowystarczalności dla palestyńskich obozów uchodźczych. Podczas pięcioletniego pobytu w Turcji Mohammad kierował i zarządzał Off the Grid, centrum edukacji ekologicznej położonym na wzgórzach w rejonie Dardaneli. W 2014 Mohammed opracował alternatywną formę uprawy oliwek o nazwie The Olive Guild [Oliwna Gildia]. W jego ramach specjalny dobór roślin sprzyja drzewkom i ułatwia pracę rolnikowi.
    • Innowacyjne metody autorstwa Mohammeda pozwalają mu łączyć różne techniki w ramach produkcji żywności, m.in. uprawy miejskie, upcycling czy projektowanie krajobrazu. Mohammaed jest założycielem Mostadam, firmy dostarczającej ekologiczne rozwiązania poprzez edukację, projektowanie i doradztwo. Mostadam to lider w ramach rozwijania projektu Food Forest, prowadzonego we współpracy z The Palestine Heirloom Seed Library [Nasienna Biblioteka Dziedzictwa Palestyny]. Projekt Mohammada pod nazwą Green Map Palestine (GreenMapPalestine.ps) to internetowy serwis networkingowy promujący inicjatywy ekologiczne i pozwalający korzystać z unikalnej interaktywnej platformy.
    • Mohammed jest absolwentem studiów psychologicznych i muzykologicznych. Uzyskał także certyfikaty w zakresie permakultury, projektowania i dydaktyki.
    • W ramach zeszłorocznej edycji Qalandyia International współpracował z Jaśminą Wójcik  nad projektem The Refuge Garden podręcznikiem budowy przenośnego ogrodu z przetworzonych materiałów. Ich źródłem były odpadki, których mnóstwo jest w palestyńskich obozach dla uchodźców. W efekcie współpracy powstał wideo poradnik, instrukcja, na podstawie której każdy może stworzyć podobny ogród z dostępnych odpadków. Należy on do serii materiałów wideo w stylu zrób to sam, poświęconych ekologicznemu życiu i popularyzujących wiedzę i umiejętności z zakresu osiągania niezależności.
  •  
  • Rezydencja Ahmeda Alaqra (Palestyna)
  • w HIAP w Helsinkach (Finlandia)
  • wrzesieńlistopad 2019
    • Ahmed Alaqra studiował architekturę na Uniwersytecie Bir Zajt oraz na Uniwersytecie Edynburskim. Obecnie mieszka w Ramallah i Paryżu, pracując nad doktoratem z dziedziny architektury i antropologii przestrzeni na Université Paris Diderot VII.
    • W czasie pobytu twórczego w Helsinkach Ahmed będzie kontynuować pracę poświęconą obozowi uchodźców Kalandija w Jerozolimie. Chce lepiej zrozumieć niezwykłe sposoby dekonstrukcji przestrzeni, stosowane przez mieszkańców obozu w celu uwolnienia się od upolitycznionego charakteru spornej geografii.
  •  
  • Rezydencja Jumany Emil Abboud (Palestyna)
  • w AIR Antwerpen (Belgia)
  • październikgrudzień 2019
    • Praktyka Jumany Emil Abboud obejmuje rysunek, prace wideo, wykłady-performanse oraz przedmioty i teksty pozwalające podjąć tematy pamięci, straty i żywotności. W 2015 Jumane Emil Abboud podjęła pracę przy Haunted Springs and Water Demons [Nawiedzone źródła i demony wodne], studium autorstwa doktora Tawfiqa Qanaana z 1922. Jest to zbiór przekazów ustnych o rozrzuconych po Palestynie nawiedzonych miejscach związanych z wodą, takich jak studnie czy wodopoje. Jumana Emil Abboud interpretuje zawarte w studium opowieści i materiał, a przez ich pryzmat przygląda się pejzażowi współczesnej Palestyny wraz z jego statusem politycznym i poziomem zniszczenia. Abboud poszerzyła wyjściowy zbiór, gromadząc mity i opowieści ludowe z pomocą rodziny i znajomych. Opowieści te łączy z dzisiejszą rzeczywistością i zadaje pytanie o to, które z mitów określają naszą tożsamość.
    • Jumane Emil Abboud otrzymała zaproszenia do zaprezentowania swoich prac na wielu wystawach indywidualnych (pozycje wybrane): The pomegranate and the sleeping ghoul (Darat Al Funun - Khalid Shoman Foundation, Aman, 2017); The Horse, the Bird, the Tree and Stone (Bildmuseet - Uniwersytet Umea, Umea, 2017); O whale dont swallow our moon! (Khalil Sakakini Cultural Centre, Ramallah, 2016); Haunted Springs and Water Demons in Palestine (Kunstraum, Londyn, 2016). Jej prace prezentowano także na wystawach zbiorowych (pozycje wybrane): Hide your water from the Sun (Muzeum Palestyńskie Bir Zejt, Bir Zejt, 2018); BMW Tate Live Exhibition (Tate Modern, Londyn, 2018); Living Together Performance Festival (MOAD DADE College, Miami, 2018); Tamawuj in Ramallah Shifting Ground (Ramallah, 2017); Sharjah Biennial 13 (2016); Qalandiya International (2012-2016) oraz Biennale w Wenecji (2009 i 2015). 
  • Zdjęcie w tle
    • Francis Alÿs, The Green Line, 2004, we współpracy z Julien Devaux, dokumentacja wideo akcji. Obraz: Rachel Leah Jones
Projekty a
Rezydencje finansują Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Miasto Stołeczne Warszawa, Miasto Ramallah
Partnerzy: HIAP, AIR Antwerpen, Miasto Ramallah, Fundacja Bęc Zmiana